Geografie
Het noorden is overwegend vlak, het
middenwesten heuvelachtig. In het zuiden
en oosten liggen de hoogste toppen,
het hoogste punt is de Maglic (2386m)
op de grens met Montenegro. Het land
heeft veel bossen en ongerepte natuur.
Andere bezienswaardigheden zijn de steden
Mostar, Tuzla en Bihac. In het zuiden
ligt het bedevaartsoord Medugorje, dat
veel pelgrims trekt uit binnen-, maar
vooral buitenland. In het westen zijn
kanovaren en rafting op de rivieren
Una en Sana erg populair. Verder klieft
Bosnië het buurland Kroatië
in het zuiden bij de stad Neum, hieraan
heeft het zijn 20 km kust aan de Adriatische
zee te danken. Hoewel in de laatste
oorlog veel beschadigd is, wordt er
hard gewerkt aan de wederopbouw. Het
is mogelijk om veilig te reizen door
het land. Lees meer over de Bosnische
cultuur.
Bestuurlijke indeling
Het Verdrag van Dayton deelt Bosnië
en Hercegovina op in twee entiteiten,
namelijk de Moslim-Kroatische Federatie
en de Servische Republiek. Daarnaast
is er nog een federaal district, genaamd
Brcko, dat tot beide entiteiten behoord.
De Moslim-Kroatische Federatie en de
Servische Republiek zijn weer onderverdeeld
in respectievelijk 10 kantons en 7 regio's.
De kantons en regio's worden op hun
beurt weer onderverdeeld in gemeentes.
Sarajevo
Sarajevo (verouderd Serajewo, Serajevo,
Sarajewo) is de hoofdstad en grootste
stad van Bosnië-Herzegovina. Het
is tevens een van de belangrijkste steden
van de Balkan. De inwoners van Sarajevo
heten Sarayliyas (Sarajlije in het Bosnisch).
In Nederlandstalige media worden ze
vanwege deze moeilijke naam vaker gewoon
inwoners van Sarajevo genoemd.
De stad ligt voor het grootste deel
in de Moslim-Kroatische Federatie (Kanton
Sarajevo) en voor een klein deel in
de Servische Republiek (Oost-Sarajevo).
De stad werd in 1461 gesticht door de
Ottomanen. In 1914 speelde de stad een
belangrijke rol in de wereldgeschiedenis,
door de moord op aartshertog Frans Ferdinand
die hier gepleegd werd en die de Eerste
Wereldoorlog inluidde. Zeventig jaar
later was de aandacht van de wereld
wederom gericht op Sarajevo, maar nu
vanwege een meer eervolle reden: in
1984 werden de Olympische Winterspelen
hier gehouden. Tussen 1992 en 1995,
tijdens de Bosnische oorlog, werd Sarajevo
zwaar gebombardeerd door Bosnisch-Servische
troepen.
Sarajevo ligt vlak bij het geometrische
midden van Bosnië-Herzegovina.
Het grootste deel van de stad is gebouwd
in de Sarajevo-vallei: een kleine laagte
van 500 meter boven zeeniveau, omgeven
door bergen. De stad kent weinig hoogteverschillen,
maar sommige gebieden in het Oosten
zijn tamelijk heuvelachtig.
De rivier de Miljacka doorkruist de
stad van oost naar west. De bron van
de rivier de Bosna ligt vlak bij Ilida,
een klein stadje in de omgeving van
Sarajevo.
Sarajevo wordt omgeven door vijf bergen
die deel uitmaken van de Dinarische
Alpen: een gebergte dat door Kroatië,
Bosnië en Herzegovina en Montenegro
loopt. Deze bergen zijn in alfabetische
volgorde:
Bjelašnica: 2067 meter
Igman: 1502 meter
Jahorina: 1913 meter
Trebevic: 1627 meter
Treskavica: 2088 meter
De geschiedenis van Sarajevo
De geschiedenis van Sarajevo gaat terug
tot in het stenen tijdperk, toen de
Butmircultuur bloeide in de regio. Van
deze periode zijn weinig overblijfselen
bewaard gebleven, en pas in 1893 werden
er ontdekkingen in deze richting gedaan
tijdens bouwwerkzaamheden voor de agrarische
universiteit van Sarajevo.
In de regio bestonden veel Illyrische
nederzettingen. Deze Illyriërs
behoorden tot de stam van de Daesitaten,
die zich gedurende lange tijd wisten
te verzetten tegen de Romeinse bezetting.
Hun verzet werd door keizer Tiberius
neergeslagen.
Gedurende de Romeinse heerschappij maakte
Sarajevo deel uit van de provincie Dalmatië.
De belangrijkste Romeinse stad in de
regio werd Aquae Sulphurae, op de plek
van het huidige Ilida.
De
Ottomaanse tijd
Meestal wordt 1461 genoemd als jaar
waarin Sarajevo werd gesticht. Daarvoor
bestond Sarajevo uit een gemeenschap
van dorpen, maar in 1461 voegde de eerste
Ottomaanse gouverneur van Bosnië-Herzegovina
Isa-beg Ishakovic de dorpen samen tot
een stad. Hij maakte er bovendien een
belangrijke stad van door cruciale bouwwerken
neer te zetten, zoals een moskee, een
overdekte markt, een badhuis en natuurlijk
een kasteel voor zichzelf. Dit kasteel
(de Saray) gaf Sarajevo haar huidige
naam.
In de 16e eeuw maakte Sarajevo onder
Gazi Husrev-beg een periode van grote
bloei door. De stad werd een van de
modernste steden van Europa. Aan het
einde van de 16e eeuw was Sarajevo zelfs
de tweede stad van de Balkan, na Istanbul.
Het inwonersaantal was tegen die tijd
toegenomen tot meer dan 80.000. Het
was de Gouden Eeuw van Sarajevo.
In de loop van de 17e eeuw begon echter
de eerste aftakeling van het Ottomaanse
Rijk. In 1697 werd de stad verwoest
tijdens een door prins Eugenius van
Savoye geleide veldslag tegen het Ottomaanse
Rijk. De stad moest vanaf de eerste
steen herbouwd worden, en ook de bestuurlijke
structuur was in het ongerede geraakt.
Dit laatste had als gevolg dat Sarajevo
haar status van hoofdstad van het gebied
moest afstaan aan Travnik. Gedurende
tien jaren, van 1747 tot 1757 maakte
de stad een periode van volledige anarchie
door. Aan het einde van de 18e eeuw
brak de pest uit in de stad, en in 1788
werd Sarajevo opnieuw getroffen door
een grote brand.
Het
Habsburgse Rijk
In 1878 bepaalde het Verdrag van Berlijn
dat Bosnië-Herzegovina deel zou
gaan uitmaken van Oostenrijk-Hongarije.
Daarmee kwam ook Sarajevo onder Habsburgs
gezag te staan. De stad verzette zich
hevig tegen deze overdracht, en dat
leidde tot gevechten in de stad tussen
de burgers en het Oostenrijkse leger.
De Oostenrijkers hadden deze gevechten
echter al snel de kop ingedrukt.
De overdracht aan Oostenrijk-Hongarije
bleek uiteindelijk voornamelijk positieve
ontwikkelingen op te leveren op het
gebied van industrialisatie, economie
en politiek. De stad moest ook letterlijk
worden herbouwd naar Westers model.
Een nieuwe brand in het oude centrum
was daarbij van onverwachte dienst,
want op de daardoor vrijgekomen plekken
konden er gebouwen naar Oostenrijks
model worden gebouwd. Dit resulteerde
in een mengelmoes van Ottomaanse en
Westerse architectuur. Het onderwijs
werd op Westerse leest geschoeid, en
de bewoners van Sarajevo vervingen het
Cyrillische schrift door het Latijnse
schrift. Sarajevo werd ook de eerste
stad in Europa met een tram.
De belangrijkste gebeurtenis die Sarajevo
gedurende de Habsburgse tijd overkwam
was echter de moord op Frans Ferdinand.
De jonge Servische extremist Gavrilo
Princip schoot de aartshertog Frans
Ferdinand dood tijdens diens bezoek
aan Sarajevo, en veroorzaakte daarmee
de Eerste Wereldoorlog.
Sarajevo in Joegoslavië
Na de Eerste Wereldoorlog ging Sarajevo
met Bosnië-Herzegovina deel uitmaken
van het Koninkrijk Joegoslavië.
De stad verloor een groot deel van haar
glorie, en er werden geen belangrijke
bouwwerken toegevoegd aan de stad.
Gedurende de Tweede Wereldoorlog ging
Sarajevo deel uitmaken van de Onafhankelijke
Staat Kroatië, de Duitse satellietstaat
onder heerschappij van Tomislav II.
De Joodse gemeenschap in Sarajevo werd
in die periode welhaast uitgeroeid.
Het verzet in Sarajevo werd geleid door
de partizaan "Walter" Peric.
Een groot deel van de burgerbevolking
had zich bij dit verzet aangesloten.
De legendarische Peric werd gedood tijdens
een gevecht op 4 juni 1945: de dag dat
Sarajevo werd bevrijd.
Na de bevrijding werd Sarajevo de hoofdstad
van de Republiek Bosnië, in de
Socialistische Federale Republiek van
Joegoslavië. De communisten investeerden
enorm in de opbouw en uitbreiding van
de stad. Er werden nieuwe wijken gebouwd,
de industrie werd ontwikkeld en Sarajevo
werd weer een van de belangrijkste steden
op de Balkan. De bevolkingsomvang nam
toe van 115.000 vlak voor de Tweede
Wereldoorlog, tot 430.000 aan het einde
van het Joegoslavische tijdperk.
Het toppunt van de bloei die de stad
in socialistische Joegoslavië doormaakte
waren de Olympische winterspelen die
in 1984 in Sarajevo werden gehouden.
Deze spelen worden beschouwd als de
meest succesvolle spelen in de geschiedenis.
Ze veroorzaakten voor Sarajevo een enorme
opleving van het toerisme, waardoor
de jaren tachtig de beste jaren van
de 20e eeuw werden.
Sarajevo in Bosnië
Met het uitroepen van de onafhankelijkheid
van Bosnië-Herzegovina op 5 april
1992 brak er voor Sarajevo een nieuw
tijdperk aan. De stad werd de hoofdstad
van de nieuwe staat. In de weken voorafgaand
aan de onafhankelijkheidheidsverklaring
was Sarajevo het toneel van demonstraties
en betogingen, en intussen hadden troepen
van het Joegoslavische Volksleger zich
in de bergen rond de stad gevestigd.
De universiteitsbibliotheek in september
1996
Op de dag van de onafhankelijkheidsverklaring
wordt in Sarajevo tijdens een demonstratie
de studente Suada Dilberovic door een
onbekende schutter gedood. Dit incident
luidt het begin van jaren van belegering
in.
Wat volgt zijn drie jaren waarin de
stad wordt beschoten en gebombardeerd
vanuit de omliggende bergen. De bewoners
leefden zonder elektriciteit, verwarming,
water en medische zorg, en er was een
voortdurend gebrek aan voedsel. Gedurende
drie jaren vonden er gemiddeld 329 bominslagen
per dag plaats. Het record werd bereikt
op 22 juli 1993, toen er 3.777 inslagen
werden geteld.
Gedurende de belegering werden naar
schatting 12.000 mensen gedood en 50.000
mensen gewond. Ook werden er veel gebouwen
en voorwerpen van cultureel belang verwoest.
Zo werd op 25 augustus 1992 de bibliotheek
van de universiteit verwoest, waardoor
een groot deel van de Bosnische geschreven
cultuur in vlammen opging. Minsten 700
unieke manuscripten gingen verloren.
Na de ondertekening van de Daytonakkoorden
in 1995 werd de belegering op 29 februari
1996 officieel ten einde verklaard.
De daarop volgende jaren stonden in
het teken van wederopbouw. Haast elk
gebouw in de stad had meer of minder
ernstige schade geleden. Overal in de
stad stonden ruïnes, welhaast alle
muren waren getekend door kogelinslagen
en ook lagen er landmijnen in en om
de stad. In 2003 waren veel ruïnes
verdwenen en waren sporen van kogelinslagen
een zeldzaamheid geworden. Sarajevo
werd weer het toneel van internationale
festiviteiten, zoals het succesvolle
Sarajevo Film Festival. Wederom is Sarajevo
de snelst ontwikkelende stad in de regio.
Naar verwachting zal de stad in het
jaar 2020 haar vooroorlogse inwoneraantal
weer bereiken. Sarajevo hoopt in de
nabije toekomst weer gaststad te worden
van Olympische winterspelen. De stad
heeft zich kandidaat gesteld voor de
spelen van 2014.
Bestuur
Sarajevo is in politiek opzicht de belangrijkste
stad van Bosnië-Herzegovina. Het
is de hoofdstad van het land, en van
de Federatie van Bosnië en Herzegovina
(een van de twee sub-entiteiten van
het land). Verder wordt ook het Kanton
Sarajevo bestuurd vanuit de stad Sarajevo.
De stad Sarajevo is de enige stad in
het land die uit verschillende deelgemeenten
bestaat
Economie
De regio Sarajevo is een van de sterkste
in Bosnië-Herzegovina. De economie
is gebaseerd op industrie en toerisme.
Ook het bestuur van land, kanton en
stad vormt een grote werkgever voor
de inwoners van Sarajevo. In de jaren
tachtig van de 20e eeuw bereikte de
economie van Sarajevo een hoogtepunt,
als gevolg van de Olympische winterspelen
die daar in 1984 werden gehouden. Gedurende
de belegering van de stad waren de bombardementen
vaak gericht op doelen van economisch
belang, en een groot deel van de economische
structuur werd toen vernietigd. De wederopbouw
van de stad ging gepaard met verbeteringen.
|