Geschiedenis
Uit fossielen die in Oost-Afrika zijn
gevonden kan worden opgemaakt dat hier
rond twee miljoen jaar geleden al mensachtigen
rondliepen. Uit recente vondsten bij
het Turkanameer blijkt dat mensachtigen
als Homo habilis en Homo erectus vanaf
respectievelijk ongeveer 2,5 miljoen
jaar en 1,8 miljoen jaar geleden in
Kenia hebben geleefd.
Meer dan 2000 jaar geleden
verschijnt de Urewe-cultuur rond het
Victoriameer. De bewoners kennen ijzersmelttechnieken
en leven van landbouw, wat veeteelt
en ook jacht.
De moderne geschiedenis
van het gebied begint in de 8e eeuw
als Arabieren zich aan de oostkust vestigen.
In 1497 bereikte Vasco da Gama Kenia.
Portugese handelaren vestigden zich
in de 16e eeuw aan de Keniaanse kust,
tot ze in 1720 weer door de Arabieren
werden verdreven. In 1885 vestigden
de Duitsers een protectoraat dat de
bezittingen van de sultan van Zanzibar
omvatte. In 1888 arriveerde de British
East Africa Company in het gebied. De
Duitsers zagen af van strijd om het
gebied en droegen hun bezittingen aan
de kust in 1890 over aan de Britten.
Van oktober 1952 tot
december 1959 was in Kenia de noodtoestand
van kracht als gevolg een opstand tegen
het Britse bewind, de zgn. Mau Mau opstand.
In 1957 werden onder Brits gezag verkiezingen
gehouden. De Kenya African National
Union van Jomo Kenyatta won en formeerde
een regering.
Op 12 december 1963
werd Kenia onafhankelijk. Kenyatta werd
president. Na zijn dood in 1978 werd
hij opgevolgd door Daniel Arap Moi die
in totaal vier keer werd herkozen. In
het begin van de jaren negentig vonden
stammenconflicten plaats waarbij duizenden
doden vielen en tienduizenden mensen
dakloos werden. De verkiezingen van
1997 werden geplaagd door corruptie
en fraude maar Moi werd weer herkozen.
Bij de verkiezingen van 27 december
2002 was Moi niet herkiesbaar, en werd
oppositieleider Mwai Kibaki gekozen
tot president
Economie
De belangrijkste inkomstenbronnen zijn
export van koffie en thee, daarnaast toerisme
naar nationale parken en wildreservaten.
De economische groei hapert echter al
jaren. In het begin van de jaren negentig
kromp de economie zelfs, waarna de regering
in 1993 besloot tot liberalisering. Importheffingen,
en prijscontrole werden afgeschaft. De
hervormingen werden gesteund door de Wereldbank,
het IMF en andere donoren, en leidde tot
een groei van 4,5 procent over 1995 en
1996. Daarna zakte de groei weer in. Binnenlandse
conflicten brachten de toeristenindustrie
schade toe.
Geografie
Kenia heeft een oppervlakte van 582646
km². Waarvan ongeveer 13400 km²
water is. De hoogste berg in Kenia is
de Mount Kenya (5199 meter), dit is
de op een na grootste berg in Afrika.
Dit gebied is zeer vruchtbaar en daarom
worden de lagergelegen gebieden dan
ook gebruikt voor landbouw.
Fauna en Flora
De fauna en flora in Kenia zijn zeer
gevarieerd, zo zijn er meer dan 80 wilde
diersoorten en over de duizend verschillende
vogels. De vele natuurparken hebben
een grote aanwezigheid van leeuwen,
zebra’s, giraffes, nijlpaarden,
olifanten en luipaarden. In de nabijheid
van het Victoriameer zijn er veel flamingo’s
en leven er nog vele neushoorns.
Tijdens het droge seizoen is er niet
meer te zien dan hier een daar een geel
plukje gras. Maar zodra het regenseizoen
begint zie je een explosie van kleuren.
Mount Kenya
Mount Kenya is op de Kilimanjaro na
de hoogste berg van Afrika. Het is een
uitgedoofde vulkaan die aan de voet
een doorsnede heeft van bijna 100 km
en die tussen de 2,6 en 3,1 miljoen
jaar geleden voor het laatst actief
was. De berg is de hoogste van Kenia
en bedekt met eeuwige sneeuw en een
aantal gletsjers. Er zijn drie toppen:
Batian (5199 m), Nelion (5188 m) en
Lenana (4985 m). De berg ligt praktisch
op de evenaar.
Turkanameer
Het Turkanameer (t?r-kan'?, t?r-kä'n?),
voorheen bekend als Rudolfmeer, is een
meer in de Grote Slenk in Kenia, met
de noordgrens zelfs in Ethiopië.[1]
Het is het grootste permanente woestijnmeer
ter wereld, en het grootste alkalinemeer
ter wereld. Het water is drinkbaar.
Het klimaat is er heet en erg droog.
De stenen in het gebied zijn van vulkanische
oorspong.
Aanlandige en aflandige winden kunnen
zeer sterk zijn daar het meer langzamer
opwarmt en afkoelt dan het land. Plotselinge
en hevige stormen komen dan ook geregeld
voor.
Drie rivieren, de Omo, Turkwel en Kerio,
stromen het meer in, maar er stroomt
geen rivier het meer uit. Het enige
waterverlies is door verdamping. Derhalve
kan het meer in omvang verschillen.
Tussen 1975 en 1993 zakte het pijl 10
meter.[2]
Vanwege de temperatuur en geografische
onbereikbaarheid behoudt het meer zijn
wilde karakter. Nijlkrokodillen kunnen
er veel worden gevonden. De rotsen rond
het meer zijn thuis voor schorpioenen
en Echis. Hoewel het meer en de omgeving
een populaire bestemming voor expedities
is, is het gevaarlijk voor toeristen
zonder gids of ervaring.
Lake Turkana National
Parks staat nu op de UNESCO Werelderfgoedlijst.
|