Ten
oosten van de City vindt u, aan het
water, de Tower of London en de Tower
Bridge. Pal ten noorden van de City
ligt Clerkenwell, met kloosterrestanten,
en daarachter Islington met zijn elegante
huizen, bloeiende alternatieve theaters
en een keur aan restaurants. En ten
westen van de City ligt Westminster,
het politieke centrum waar tevens de
koninklijke familie resideert.
Soms
voelen bezoekers zich in Londen verstikt
door de massa’s medetoeristen
en zijn ze niet meer in staat datgene
te zien waarvoor ze kwamen. Verlaat
in dat geval de rij voor Madame Tussaud’s
of the Tower en neem een bus of metro
naar een van de meer kleurrijke delen
van de stad. Bezoek Soho of Islington,
of maak een wandeling langs de zuidoever
van de Theems van Westminster naar Tower
Bridge.
Bezienswaardigheden
National
Gallery
Dit is een van werelds meest indrukwekkende
nationale musea. De collectie van 2000
schilderijen is dan ook een aaneenschakeling
van meesterwerken, die het verhaal vertellen
van de Europese schilderkunst van de
13e tot de 19e eeuw. Omdat de collectie
relatief klein is, en de zalen compact,
kan een bezoeker door alle zalen slenteren,
een paar hoogtepunten bekijken en een
andere dag terugkomen om bepaalde stukken
beter te bestuderen.
George
IV zag hoe in Parijs, Amsterdam, Wenen,
Madrid en Berlijn, de verlichte vooruitgang
zich manifesteerde in openbare musea.
Hij spoorde de regering, die weigerde
kunst te subsidiëren, aan een National
Gallery of England te stichten. In 1824
wist de regering £ 57.000 op te
hoesten, waarmee men de 38 schilderijen
kocht die Julius Angerstein, een in
Londen wonende financier van Russische
afkomst, had nagelaten. De werken werden
eerst tentoongesteld in zijn huis in
Pall Mall. In 1838 verhuisden ze naar
het klassieke gebouw van William Wilkins
met uitzicht op het net door Nash aangelegde
Trafalgar Square. De Sainsbury-vleugel
ging in 1991 open. In de zestien extra
zalen hangt de schitterende collectie
vroeg-renaissancistische schilderijen
uit Italië en Noord-Europa.
Elk
schilderij uit de indrukwekkende collectie
is te zien, mits het niet uitgeleend
is of gerestaureerd wordt. Als een zaal
dicht is, wordt de inhoud doorgaans
elders opgehangen: vraag gewoon waar.
De 66 zalen zijn verdeeld in vier secties:
schilderijen uit de periode 1260-1510
in de Sainsbury-vleugel, 1510-1600 in
de westvleugel, 1600-1700 in de opgeknapte
noordvleugel en latere schilderijen
in de oostvleugel. Kunst uit de 20e
eeuw wordt tentoongesteld in de Tate
Gallery of Modern Art op Bankside. De
meeste Britse schilderijen hangen in
de Tate Gallery of British Art in Pimlico.
British Museum
Het grootste Britse museum mag niet
worden onderschat. Hier worden de nationale
collectie archeologie en etnografie
beheerd. Het museum beslaat bijna 55.000
vierkante meter, heeft 1200 mensen in
dienst, trekt meer dan zes miljoen bezoekers
per jaar en beheert meer dan vier miljoen
objecten, variërend van prehistorische
beenderen tot overblijfselen van het
Atheense Parthenon en van Assyrische
paleiskamers tot gouden sieraden. Het
is een levendig museum; het verandert
dagelijks omdat de geëxposeerde
voorwerpen regelmatig worden vervangen,
speciale tentoonstellingen worden gehouden
en nieuwe ontdekkingen een andere mening
over een voorwerp kunnen opleveren.
Het groeit ook bijna dagelijks: de meeste
Britse archeologische vondsten komen
ernaartoe, er worden regelmatig schenkingen
gedaan en het museum koopt zelf nieuwe
objecten aan.
Het
museum kampte echter nog steeds met
ruimtegebrek. Tegen het einde van de
20e eeuw bleek een radicale oplossing
nodig. De British Library kreeg zijn
hoofdgebouw in St. Pancras ten noorden
van Bloomsbury. Hierdoor kwam 40 procent
van de ruimte vrij in het museum. Een
grootschalig project van uitbreiding
en vernieuwing ving aan en zal voltooid
worden rond 2003, als het museum 250
jaar oud is. Het pronkstuk is de Great
Court in het midden van het museum.
Hier komen de leeszaal en een informatiecentrum
voor de 100 zalen en de educatieve projecten.
Ook zullen bezoekers er even kunnen
rusten en kunnen winkelen. De zalen
worden gereorganiseerd en de etnografische
afdeling zal verhuizen naar nieuwe zalen
voor de Afrikaanse, Amerikaanse, Europese,
Aziatische en Oceanische collecties.
Tower of London
Achter de strakke City-flats gaat de
meest volmaakte middeleeuwse vesting
in Engeland schuil, vergeten door de
meeste Londenaren maar geliefd bij toeristen.
De Tower is meer dan een fort; hij bevat
een paleis, cellen, executieterrein,
kapellen en musea. Sinds Willem de Veroveraar
hem na zijn landing in Engeland (1066)
bouwde, heeft hij altijd de vorst gediend.
Met 7 hectare is dit het kleinste dorp
in Londen; er wonen achttien gezinnen.
Oorspronkelijk
was de Tower een tijdelijk fort van
Willem om de onbetrouwbare kooplui in
de City in de gaten te houden. Het verrees
tussen de Saksische en de hoge, toen
nog bestaande Romeinse muren. Later
bouwde hij wat nu de centrale White
Tower is, voltooid door Willem II en
Hendrik I. Deze donjon van natuursteen
uit Caen, Frankrijk, heeft 30 m hoge
en 5 m dikke muren, met ruimte voor
drie waterputten, een eetzaal, een raadkamer,
de kleine St. John’s Chapel, een
gevangenis en een kerker. Hendrik bouwde
nog een kerk, St. Peter ad Vincula.
De laatste Normandische koning, Steven,
was de eerste die in het fort woonde.
De
Tower is erg populair. Wie vroeg is
kan naar de kroonjuwelen snellen en
die relatief rustig bekijken. De meest
spannende manier om aan te komen is
per rivierboot, maar dan bent u te laat
voor rustige momenten. Er is veel te
zien; met een re-entry-kaartje kunt
u later voor een tweede keer binnen,
bijvoorbeeld na de lunch in Tower Wharf
of het nabije St. Katherine Dock. U
kunt tussendoor ook de naburige kerk
All Hallows by the Tower, Tower of St.
Katherine Dock bezoeken of de pont van
Tower Pier naar de HMS ‘Belfast’
nemen.
Westminster Abbey
Wie een bijzonder gebouw betreedt, doet
er altijd goed aan het eerst van een
afstand te bekijken. Dat geldt ook voor
de Westminster Abbey. Tegenwoordig is
er veel verbeeldingskracht voor nodig
om te beseffen wat voor indruk dit enorme
gebouw -het is de hoogste gotische kerk
van het land -en zijn uitgebreide abdijgebouwen
en terreinen gemaakt moeten hebben op
het middeleeuwse Londen.
De
kapel die Hendrik VII tussen 1503 en
1512 aan de oostzijde liet aanbouwen,
is uitgevoerd in de slankst mogelijke
gotiek. De kapel is een blik van buitenaf
meer dan waard. De grote, geplooide
en in vlakken verdeelde steunberen dragen
de luchtbogen die het gewicht van het
dak opvangen. Daardoor zijn extreem
grote ramen mogelijk.
Het
schip is net een museum, dat uitpuilt
van de beelden en reliëfs uit de
Renaissance tot en met de Victoriaanse
tijd. Bij binnenkomst ziet u rechts
voor u, bij het koorhek, het monument
voor de grote natuurkundige Isaac Newton
uit 1731. Michael Rysbrack maakte het
beeld van Newton, even als die van Ben
Johnson en John Milton, beide in de
Poets’ Corner. Vlak bij de ingang
ziet u rechts een portret van Richard
II, gedateerd 1390. Vlak voor u bevindt
zich de tombe van de Onbekende Soldaat.
Deze soldaat uit de Eerste Wereldoorlog
is de meest recent begravene in de kerk.
Tower Bridge
Dit is de enige brug ten oosten van
de London Bridge en een van de nieuwste:
de bouw begon in 1886. Ze moest de drukte
op de andere bruggen verminderen en
toch schepen kunnen doorlaten naar het
hogere havenbekken.
Een
speciale wet in 1885 gaf toestemming
voor de bouw van een dubbele opklapbrug.
De wet eiste een brug in gotische stijl
om te harmoniëren met de nabije
Tower, een overspanning van 65 meter
en een doorvaarhoogte van 45 meter.
De
prins van Wales opende de brug in 1894.
Ze is 265 meter lang en kostte de destijds
enorme som van 800.000 pond. Liften
brengen de bezoekers tegenwoordig naar
het Tower Bridge Museum. Hier is een
tentoonstelling over de brug te zien.
Hier bevindt zich ook de machinekamer,
waarvan de kolenketels het hydraulische
systeem aandreven tot de elektrificatie
in 1976.
Portobello
Road
Portobello Road ligt parallel aan en
contrasteert met de grootsheid van Ladbroke
Grove. Ooit was het een landweg die
naar Porto Bello Farm leidde. Zigeuners
verhandelden hier paarden en kruiden
in 1870-1880 en in 1890-1900 kwamen
hier zaterdagavondmarkten. De handelaars
in antiek die de straat nu beroemd maken
arriveerden voor het eerst in 1948,
toen de Caledonian Market bij King’s
Cross werd opgeheven.
Vandaag
de dag is Portobello Road Market een
van de Groot-Brittanië’s
langste markten. Op zaterdag is de markt
een en al geluid en kleur en kunt u
er waarschijnlijk ook nog wel koopjes
op de kop tikken. De antiekzaken en
kramen tussen Chepstow Villas en Lonsdale
Road, aan het einde van de Notting Hill,
verkopen collectors items, maar er valt
weinig te pingelen. Goede eethuisjes
tussen Lonsdale Road en Lancaster Road
sterken de mens.
Piccadilly
Circus
Piccadilly Circus is het amusementscentrum
van Soho. Het werd in 1819 gebouwd als
onderdeel van de droom van George IV
om Carlton
Foto: Brits Verkeersbureau
House met Regent’s Park te verbinden.
Toen rond 1885 Shaftesbury Avenue gebouwd
werd, veranderde het plein in een druk
kruispunt. Eros werd in 1893 geplaatst
-het naakte standbeeld wekte de woede
van koningin Victoria. Het monument
groeide echter al snel uit tot een Londens
symbool. In werkelijkheid stelt de aluminium
figuur Gilbert niet Eros voor, maar
de Engel van de Christelijke Naastenliefde.
Het beeld gedenkt Antony Ashley Cooper,
de zevende graaf van Shaftesbury (1801-1885),
een filantroop en staatsman die vocht
voor een betere behandeling van fabrieksarbeiders,
mijnwerkers, schoorsteenvegers en krankzinnigen.
De
betekenis van Piccadilly Circus was
zo groot dat rond 1895 de eerste lichtreclames
van Londen -voor Bovril en Schweppes-
hier werden aangebracht. Er kwamen meer
theaters bij, zelfs één
pal naast Eros: het Criterion. Dit theater
(in de kelder) en zijn restaurant (op
straatniveau) zijn met hun prachtige
mozaïeken en tegels van Thomas
Verity de moeite van het bekijken meer
dan waard.
Buckingham
Palace
Het relatief bescheiden buitenhuis van
de hertog van Buckingham uit 1705 is
nu vrijwel aan het oog onttrokken door
de aanbouw van koninklijke vertrekken,
schitterende kunst en een imposante
façade. Buiten de hekken komen
menigtes bijeen om de koningin en haar
familieleden toe te juichen wanneer
die op het balkon verschijnen tussen
de twee grote centrale zuilen. Het Londense
huis van de vorstin is een trefpunt
in de stad.
Het
beste uitzicht op Buckingham Palace
heeft u vanaf de Mall, vlakbij het Queen
Victoria Memorial van Aston Webb uit
1913. Het marmeren standbeeld van de
koningin kijkt uit over de Mall, vergezeld
van allegorische figuren als Liefdadigheid,
Waarheid, Vooruitgang en Nijverheid;
een victoriefiguur van bladgoud zweeft
erboven. De ronde Memorial Gardens eromheen
symboliseren het Rijk, met poorten geschonken
door Canada, West- en Zuid-Afrika en
Australië.
Recht tegenover de Gardens, aan de overkant
van het paradeterrein waar het wisselen
van de wacht plaatsvindt, ziet u de
façade van het paleis. Deze werd
in 1913 door Aston Webb in slechts drie
maanden van portlandsteen gebouwd. Daarvoor
was Buckingham Palace en omgeving een
stuk minder indrukwekkend.
Het
paleis telt 600 kamers, waaronder 19
staatsiezalen, 52 koninklijke slaapkamers,
188 personeelsslaapkamers en 78 badkamers.
Er werken meer dan 400 mensen en elk
jaar worden er meer dan 40.000 gasten
ontvangen. Het paleis wordt gebruikt
voor officiële plechtigheden en
ontvangsten en tuinfeesten en
is een van ’s werelds laatste
functionerende koninklijke paleizen.
|
