De
Peruaanse kust is zeker geen Waikiki
Beach. Het zeewater koelt door de koude
Humboldtstroom enorm af en dat maakt
het zwemmen in de maanden juni, juli
en augustus tot een onaangename onderneming,
soms zelfs onmogelijk. Bovendien bestaat
de kust zelf uit rotsen en een wat verwilderde
plantengroei. Voor de zon-, zee- en
strandliefhebbers is Peru dus niet de
juiste bestemming.
Er zijn echter wel genoeg andere mogelijkheden
tot vermaak. Zo zijn de meeste steden
in de kuststreek te vinden en is dit
gebied het commerciële centrum
van Peru.
De
Andes, ook wel Sierra genoemd, is een
heel ander verhaal. Met hoogten variërend
van 2.000 meter tot de top van de Huascarán
op 6.768 meter kunt u hier alles verwachten.
Het wemelt er van de gletsjers, rivieren,
valleien en plateaus en kunt u daar
ook nog wel eens een beer of een jaguar
weg zien duiken. De plantengroei is
in de hoger gelegen gebieden weinig
spectaculair en bestaat voornamelijk
uit cactussen en verschillende soorten
grassen.
In het Amazone laagland is dit wel even
iets anders. Deze jungle wordt gezien
als de meest dichtbegroeide en diverse
van de wereld. De begroeiing is zelfs
zo dicht dat de zonnestralen ongeveer
40 meter boven de grond tegengehouden
worden. Een wandeling door deze rimboe
zal dus niet zonder slag of stoot verlopen
en een gids wordt zeker aangeraden.
Wie zich er echter toch in waagt, moet
er rekening mee houden dat een indrukwekkende
hoeveelheid beestjes u alsnog het leven
zuur kunnen maken. Ga dus nooit ergens
op zitten of lekker tegenaan leunen
zonder de bewuste plek goed te onderzoeken.
Geschiedenis
Duizenden jaren geleden was Peru reeds
bewoond. De voorwerpen die zijn gevonden,
vertellen echter weinig over de mensen
die toen leefden. Er is dus niet veel
bekend over deze tijd.
Rond 1250 v. Chr. trokken stammen als
de Chavín, Chimú, Nazca
en Tiahuanaco Peru binnen en tussen
1100 en 1300 n. Chr. deed de bekende
Inca stam zijn intrede. Zij bevolkten
de Cuzco Vallei en regeerde omstreeks
1500 al over een groot rijk. De productie
van goud en zilver liep op rolletjes
en wekte de interesse van Spanje.
In
1532 stond Spanje dan ook op de stoep.
Een leger van 180 soldaten onder leiding
van Francisco Pizarro maakte met behulp
van geweld van het Inca Rijk Spaans
bezit. De Spanjaard Francisco de Toledo
regeerde het land op een effectieve
maar onderdrukkende wijze als afgevaardigde
van de koning van Spanje. In het begin
van de negentiende eeuw groeide de weerstand
tegen de Spaanse onderdrukking. Een
leger onder aanvoering van de Argentijnse
soldaat José de San Martín
viel Lima binnen en kort daarna werd
de onafhankelijkheid van Peru uitgeroepen.
In 1824 werd door Simón Bolívar,
een revolutie held uit Venezuela, een
definitief einde gemaakt aan de Spaanse
overheersing.
In
de jaren die daarop volgden kende Peru
een machtsstrijd tussen opvolgers van
Bolívar totdat Ramón Castilla
in 1845 president werd. Hij was verantwoordelijk
voor vele belangrijke hervormingen in
Peru. Zo zorgde hij voor afschaffing
van de slavernij, de constructie van
verschillende spoorlijnen en de aanname
van een constitutie.
Een
verschil over de Chincha eilanden resulteerde
in 1864 in een oorlog met Spanje. Geholpen
door buurlanden Ecuador, Bolivia en
Chili won Peru deze oorlog in 1866,
maar werd verslagen door Chili in de
oorlog om de Stille Oceaan in 1883.
Peru was hierna financieel uitgeput
en de spanning met Chili bleef aan.
In
de daaropvolgende 25 jaar werd Peru
geregeerd door verschillende dictators,
maar kende het land ook perioden van
democratie. Na de tweede wereldoorlog
werden alle pogingen van Peru om een
stabiele, democratische regering te
installeren door economische problemen
onderuit gehaald. Het volk verloor het
vertrouwen in de democratie en verschillende
dictators namen de macht over.
In 1980 koos het land echter opnieuw
voor een democratie en werd na een decennium
van problemen Alberto Fujimori verkozen
tot president. Hij kreeg met vele harde
maatregelen en gebroken verkiezingsbeloften
het land weer aardig op de rails en
werd ondanks veel tegenstand in het
Congres in 1995 en in mei 2000 opnieuw
tot president gekozen. Vanwege een corruptieschandaal
werd Fujimori in juni 2001 echter afgezet
als president en sindsdien is de nieuwe
president Alejandro Toledo de eerste
man van Peru.
Klimaat
Het laagland ligt geheel in het gebied
van het tropische regenklimaat. De temperaturen
en de regenval zijn overal hoog, vooral
in het noordoosten. Zo heeft Iquitos
een gemiddelde temperatuur 32°C
en er valt bijna 3000 mm neerslag per
jaar. De natste plaatsen van Peru liggen
op de oostelijke hellingen.
De regentijd duurt van januari tot april,
en overstromingen en aardverschuivingen
zijn dan geen zeldzaamheid. Gedurende
de droge tijd (mei-oktober) regent het
soms weken achter elkaar niet.
In de zuidelijke regenwouden komen onverwachte
koufronten uit het zuiden voor, die
‘friajes’ worden genoemd.
Ze veroorzaken winderige, regenachtige
dagen met dagtemperaturen van 13°-18°C
en nachttemperaturen tot 10°C.
Geheel
anders is het klimaat in de bergen en
op de Altiplano, de hoogvlakte. Hier
heerst, al naar gelang de hoogte en
de ligging een gematigd tot zelfs een
arctisch klimaat. De gematigde streken
zijn soms regenrijk, soms droog. De
droogste tijd in de bergen ligt tussen
mei en oktober, maar in de maanden juni
tot augustus zijn er af en toe ‘nevada’s’,
met sneeuwval op de toppen en hagel
of regen in de dalen. Rond de 4700 meter
hoogte variëren de temperaturen
van 20°C overdag tot -15°C ’s
nachts.
In de regentijd (oktober-april) ontvangen
de oostelijke hellingen onder invloed
van de passaat nog veel neerslag. De
hoogvlakte en de lengtedalen liggen
echter in de regenschaduw van de hoge
Cordillera's. Op de zuidelijke hoogvlakten
komen aanzienlijke temperatuurverschillen
tussen dag en nacht voor en hier lijkt
een toendraklimaat te heersen.
De sneeuwgrens ligt in de Cordillera
Blanca meestal iets onder de 5000 meter.
In verder naar het zuiden en verder
landinwaarts gelegen delen van de Andes
schuift deze op tot wel 6000 meter.
De westkust is droog. De zuidoostpassaat
waait hier van zuid naar noord parallel
aan de kust, maar heeft onder invloed
van de koude Peru- of Humboldtstroom
en de felle tropenzon een geringe vochtigheid,
zodat bij stijging voor de kust alleen
nevel en motregen (garúa of camanchaca)
worden gevormd. Door de koude Perustroom,
met water uit het zuidpoolgebied, zijn
de temperaturen aan de kust ca. 5 °C
lager dan die op dezelfde hoogte aan
de Atlantische kust van Zuid-Amerika.
Vooral de hoofdstad Lima heeft er in
de maanden april-november veel last
van. Augustus heeft dan temperaturen
tussen 13-17°C, terwijl de temperatuur
normaal gesproken schommelt tussen 20°-26°C.
De jaarlijkse neerslag bij Lima is gemiddeld
34 mm; vaak valt er jaren achtereen
geen neerslag.
De droge tijd wordt eens in de zoveel
jaar onderbroken door El Niño,
een van de evenaar afkomstige warme
stroom. Meestal gebeurt dit in de maand
december en in 1998 richtte El Niño
zeer veel schade aan in met name Noord-Peru.
Talloze dorpen kregen te maken met zware
overstromingen en modderstromen. In
het El Niño-seizoen 1982/1983
ontving Lima meer dan 1000 mm neerslag!
Flora
en Fauna
Peru heeft over het algemeen een subtropisch
klimaat. Dat betekent dat het er behoorlijk
vochtig kan zijn, iets waar insecten over
het algemeen wel van houden. Voornamelijk
kakkerlakken en muggen voelen zich in
dit klimaat erg thuis. Ook zult u nog
wel eens mieren en termieten tegenkomen.
Tip:
mocht u een kakkerlak in uw hotelkamer
aantreffen, zet dan een ventilator of,
indien mogelijk, uw airconditioning
aan. Kakkerlakken hebben een hekel aan
koude ruimtes en houden voornamelijk
van warme, vochtige plekken. Even voor
de duidelijkheid: kakkerlakken komen
dus niet af op vuil. U kunt er daarom
rustig vanuit gaan dat uw hotelkamer
ondanks de kakkerlak schoon is!
Een goede muggenolie (Jaico) en een
zakje mottenballen houden ongedierte
op afstand.
Politiek/Economie
Peru is een republiek met een President
als belangrijkste man. Deze president
wordt door het volk gekozen voor een
periode van 5 jaar en staat aan het
hoofd van het kabinet. Het Congres,
dat bestaat uit slechts één
kamer, is in Peru de wetgevende macht.
Er zitten 120 leden in deze kamer, die
allen voor een periode van 5 jaar gekozen
worden. De Premier heeft geen uitvoerende
macht. Deze is namelijk ook in handen
van de President.
De
belangrijkste industrieën in Peru
zijn mijnbouw, landbouw & visserij,
textiel, voedsel, chemicaliën en
energie. In de mijnbouw gaat het voornamelijk
om het winnen van grote hoeveelheden
metalen, petroleum en natuurlijk gas.
Suikerbieten, aardappels en rijst zijn
in de landbouw de belangrijkste producten
en in de vele bossen die Peru rijk is,
wordt rubber geproduceerd.
In de visserij gaat het voornamelijk
om ansjovis. Meer dan de helft van de
visvangst bestaat namelijk uit deze
vis. Minder gewenst is de hoge produktie
van coca waarvan cocaïne gemaakt
wordt. Ondanks de vele pogingen die
de Peruaanse regering heeft ondernomen,
is Peru nog steeds de grootste producent
van de wereld.
De
Peruaanse economie is echter altijd
een zorgenkindje geweest en zal dat
waarschijnlijk ook wel blijven. De regering
Fujimori is er in samenwerking met het
IMF in geslaagd om de inflatie fors
terug te dringen en de inkomsten te
laten stijgen. Ongeveer 45% van de bevolking
leeft echter nog onder de armoede grens.
Bevolking
Peru telt ruim 25 miljoen inwoners waarvan
er ongeveer 13 miljoen in- en om Lima
wonen. Het zijn voornamelijk de arme
gezinnen die massaal naar de hoofdstad
trekken op zoek naar werk en een dak
boven het hoofd. Veel van hen hebben
dit niet gevonden en komen uiteindelijk
terecht in de sloppenwijken rond Lima.
De levensomstandigheden zijn hier bedroevend
slecht en 50% van de kinderen sterft
al voor hun vijfde jaar.
De
samenstelling van de Peruaanse bevolking
is zeer divers en bestaat uit ongeveer
54% Indianen, 32% Mestiezen, 12% blanken
en Spanjaarden en 2% zwarten en Aziaten.
Het Quechua is de officiële taal,
maar wordt door de overheid onderkend.
In Peru wordt dus over het algemeen
Spaans gesproken. Wie naar Peru afreist
en geen Spaans spreekt wordt daarom
aangeraden een goed Spaans woordenboek
mee te nemen en zeker een aantal belangrijke
woorden en zinnen uit het hoofd te leren.
Met Engels kunt u slecht terecht. Alleen
in de grotere toeristencentra wordt
deze taal gesproken. Wanneer u besluit
om richting de Andes of Amazone te trekken,
zal u het ook met uw beste Spaans niet
meer redden. Naast de voertaal Quechua
bestaan er namelijk nog ongeveer 70
andere talen.
Fujimori
beloofde na zijn herverkiezing om ongeveer
drie scholen per dag te bouwen en heeft
zich tot nu toe aardig aan die belofte
gehouden. Opgetrokken uit rode bakstenen
en niet meer dan een paar jaar oud,
zijn scholen makkelijk te herkennen.
Met de kwaliteit van het onderwijs is
het echter treurig gesteld. De onderwijsbegroting
is ondanks budgetverhogingen blijven
steken op 4% en de overheidsbestedingen
zijn per leerling vaak niet meer dan
100 dollar per jaar.
Mede door de criminaliteit op het platteland
en de lage salarissen van onderwijzers
behoort het onderwijsniveau in Peru
tot het laagste in Zuid-Amerika. 40%
van de leerlingen maken niet eens de
lagere school af en weinigen gaan nog
door naar de middelbare school. Dit
resulteert in een analfabetisme van
11%, waarvan het overgrote deel vrouwen.
In 1995 stonden ruim 700.000 studenten
ingeschreven aan universiteiten en hogescholen.
Het technisch onderwijs is echter van
een zeer lage kwaliteit, maar het kwalitatief
betere onderwijs aan de privé-universiteiten
is uiteraard ook weer stukken duurder.
Cultuur
De belangrijkste godsdienst in Peru
is het Katholicisme. Deze godsdienst
werd meegebracht door de Spanjaarden
en in Peru geïntroduceerd. Op het
platteland hechten de mensen echter
nog veel waarde aan de gebruiken en
overtuigingen uit de tijd voor de Spanjaarden.
Er
valt in Peru genoeg te feesten. Van
vele feesten is de oorsprong echter
niet meer geheel duidelijk aangezien
de kerk heeft geprobeerd de christelijke
feestdagen samen te laten vallen met
de plaatselijke feestdagen en met de
Incakalender, die gebaseerd is op de
cyclus van de zon. Er is dus niemand
die er nog wijs uit kan, maar het is
zeker de moeite waard om er eentje bij
te wonen:
1 januari is het nieuwjaarsdag, eerste
helft van januari is het het Feest van
de koningen van Piura. Alle zondagen
in februari is het feest in Jauja en
Iquitos. Van 8 tot 15 maart vindt het
Wijnoogstfeest in Ica plaats. Van 23
tot 30 apri is het Feest van Ayacucho.
Op 1 mei wordt de Dag van de Arbeid
gevierd. Een echte aanrader is het Feest
van de Zon in Cuzco op 24 juni. Een
week lang vinden er optredens plaats
van theater en muziek in de sfeer van
het oude Inca rijk. Nog meer feestdagen:
29 juni St. Peter en St. Paul, 28 en
29 juli onafhankelijkheid, 1 november
Aller Heiligen, 25 december kerstmis
De
meeste Peruanen spreken eigenljik maar
weing Engels. Om land en volk goed te
leren kennen raden we je aan om wat
kennis van het Spaans op te doen, al
zijn het maar een paar woorden. In veel
grote steden zijn taalscholen met persoonlijke-
en groepslessen. Een leuke manier om
de taal te leren en tegelijkertijd wat
over de cultuur te ontdekken.
Verkeer
en toerisme
De geografische structuur van het land
veroorzaakt grote transportproblemen.
Het grootste deel van het transport gaat
over de weg. De lengte van het wegennet
bedraagt ca. 80.000 km, waarvan maar 13%
is geasfalteerd. De belangrijkste verkeersaders
zijn de Carretera Panamericana (ca. 3400
km) van noord naar zuid grotendeels langs
de kust, de Carretera Central Transandino,
van Lima-Callao oostwaarts, die via La
Oroya en Pucallpa in de toekomst aansluiting
zal geven op de Braziliaanse Transamazone-snelweg,
en de deels voor verkeer geopende, deels
in aanleg verkerende Carretera Marginal
de la Selva aan de oostzijde van het Andesgebergte.
Het wegdek van de Pan American is nog
niet zo lang geleden geheel vernieuwd
en er is een tolsysteem ingevoerd om toekomstig
onderhoud te bekostigen.
Het spoorwegnet (ca. 2500 km) bestaat
uit negen onderling niet verbonden lijnen.
Een groot deel hiervan verkeert in een
zeer slechte staat en wordt voornamelijk
gebruikt voor het transport van mineralen.
De binnenvaart speelt vooral een rol in
het Amazonegebied (havens: Iquitos en
Pucallpa) en op het Titicacameer. Het
merendeel van de im- en export loopt via
de zeehaven Callao, ca. driekwart van
alle Peruaanse import en ca. een kwart
van de totale export; van de overige 25
zeehavens zijn van belang Chimbote, Talara,
Mollendo, Matarani, Ilo, Pisco, Salaverry,
Bayóvar en Paita. De staatsscheepvaartmaatschappij
Corporación Peruana de Vapores
(CPV) beschikt over een koopvaardijvloot
van ruim 600 schepen, waarvan een twintigtal
tankers.
Behalve de internationale luchthavens
van Lima (Jorge Chávez), Iquitos,
Artequipa en Cuzco beschikt het land over
ruim 300 vliegvelden en landingsstrips,
waarvan er zeven geschikt zijn voor grotere
vliegtuigen. De luchtvaartmaatschappij
AEROPERÚ verzorgt het internationale
vliegverkeer en een deel van het binnenlandse
luchtverkeer, dit laatste samen met de
particuliere Faucett.
Peru
is vooral voor natuurliefhebbers een
interessant land. Speciale attracties
zijn het Andesgebergte, het Titicacameer
en de Colca Canyon. Peru staat verder
natuurlijk bekend om zijn belangrijke
erfenis van pre-hispaanse culturen.
Een van de grootste toeristische trekpleisters
is Cuzco, de oude hoofdstad van het
Incarijk. De ruïnes van Machu Pichu
worden het meest bezocht. De mysterieuze
Nazca-lijnen in de zuidelijke woestijn
zijn ook zeer populair. De spectaculaire
vondst van het graf van ‘El Señor
de Sipan’ in het noorden van Peru
betekende een nieuwe trekpleister voor
het toerisme.
In 2002 bezochten 400.000 toeristen
Peru, een stijging van meer dan 30%
ten opzichte van 2001. In 1970 kwamen
er nog maar 134.000 bezoekers naar Peru.
In 1992 was het aantal bezoekers amper
216.000 door het geweld, de economische
chaos en een cholera-epidemie. De Peruaanse
overheid rekent binnen niet al te lange
tijd op meer dan één miljoen
bezoekers per jaar. Het grootste struikelblok
om dit aantal snel te halen is de inadequate
hotelinfrastructuur van Peru.
De afstanden in Peru zijn als
volgt:
Lima - Pisco: 3 uur (lijndienst)
Pisco - Nazca: 4 uur
Nazca - Arequipa: 10 uur
Arequipa - Colca Canyon: 4 uur
Colca Canyon - Puno: 6 uur
Puno - Cuzco: 8 uur
Geld
en Valuta
De nationale munteenheid is de Nuevo
Sol, voor elke euro ontvangt u ongeveer
3,7 Peruaanse soles. Een Sol bestaat
uit 100 centen en is onderverdeeld in
muntjes van 1, 2, 5, 10, 20 en 50 cent.
Biljetten zijn er in 10, 20, 50, 100
en 200 Soles
Tijdsverschil
Tijdens de wintertijd is het in Peru
6 uur vroeger dan in Nederland en in
de zomertijd is het er 7 uur vroeger.
Elektriciteit
In Zuid-Amerika is het voltage veelal
110 Volt, maar ook 220 Volt komt voor.
Controleert u eerst goed wat het voltage
is anders kunnen uw apparaten doorbranden.
Voor de stopcontacten heeft u de zogenaamde
‘Amerikaanse’ stekkers nodig.
Deze hebben twee platte polen en zijn
te verkrijgen bij de ANWB-winkel en
in de tax free shop op Schiphol.
Nuttige adressen
Ambassade van Peru in Nederland:
Nassauplein 4
2585 EA Den Haag
tel: 070-3653500
Consulaat
Generaal van Peru
Amsteldijk 166
1079 LH Amsterdam
Tel: 020-6228580
Ambassade
van Nederland in Peru:
Avenida Principal 190
Urb Sta Catalina, La Victoria
Postadres: Casilla 71, Lima 100
Tel: 00511-476 1069/1193/1266/1289
e-mail: nlgovlim@hys.com.pe.
|
Peru
is een republiek in Zuid-Amerika.
De totale oppervlakte van
Peru is 1.285.216 km2, inclusief
4997 km2 van het Peruaanse
deel van het Titicacameer
en exclusief 95 km2 van
de eilanden in de Grote
Oceaan. Peru komt wat grootte
betreft in Zuid-Amerika
op de derde plaats, achter
Brazilië en Argentinië.
Het land is ongeveer 35
keer zo groot als Nederland.
